Robbert: We gaan de voortgang presenteren, waarbij mijn accent ligt op de deconstructie en Valerie ingaat op de reconstructie.
Robbert van der Horst onderzoekt het begrip “domein”. Dit heeft onder andere geresulteerd in een serie performances en installaties. Ditmaal werkt hij aan de ontleding van boerderij Rood|Noot, die hij opvat als een gestolde verzameling bouwmaterialen. Met dit inventariserend onderzoek – zonder verwijzing naar functie en waarde van het gebouw, haar gebruikers en bouwhistorische verklaringen- ontstaat een lijst met hoeveelheden stenen, balken, glas, stopverf en meer.
Daarmee ontdoet hij het gebouw van de keuzes van de architect en bouwmeester van ruim een eeuw geleden. Bij de Tafels zal hij zijn tekeningen, overwegingen en voorlopige lijst met bouwmaterialen presenteren. Misschien dat hij de nabij gelegen Gamma gaat vragen om een prijsopgaaf.
Valerie: Ik ben van plan te laten zien hoe mijn onderzoek naar boerderij Oostbroek er voor staat. Opbouw van een komkommerkleed, een bouwhistorisch schrijven, familie roddels en isotopische maquettes.
Valerie van Leersum vertrekt vanuit de vraag ‘Wat is thuis?’. Dit resulteert in verhalende beelden, die grond maken, grond weghalen of deze ” grond” verplaatsen.
Valerie reconstrueert de oude boerderij Oosbroek uit Den Haag. Deze is rond 1900 een tijdje gerund of in het bezit geweest van haar familie. Op Rood|Noot vindt ze elementen terug van haar verdwenen familie-erf. De twee boerderijen lijken op elkaar zoals verre nichtjes soms frappante gelijkenissen vertonen. De ene boerderij bestaat nog, de ander is ten onder gegaan in de stadsontwikkeling.
Naar aanleiding van een bouwhistorische verkenning van Roodnoot, probeert Valerie de boerderij Oostbroek nieuw leven in te blazen en reconstrueert ze stap voor stap een imaginaire stadsboerderij.
Kirsten Roosendaal schrijft en is mede-oprichter van Stadserf Rood|Noot. Kirsten is een onderzoek begonnen naar het water van Rood|Noot. De stand van het water is een samenhang van afspraken tussen mensen die op het land leven. Een voortdurend bemiddelen tussen groei, bouwstevigheid en vernietiging. Kirsten meet de waterstanden van Rood|Noot. Die metingen legt ze naast haar persoonlijk wel en wee. Zij en het water zijn communicerende vaten en daar wijdt ze haar verhalen aan. Geïnspireerd door meetmethoden en dijkplicht.
De gronden rond Rood|Noot worden binnenkort bouwklaar gemaakt. In sommige delen van Leidsche Rijn is het verrijzende zand-landschap al te zien. Het brengt ons ertoe te denken, doen en spreken over de aansluiting tussen het oude erf en de nieuwe stadslaag. Verbindingen te verkennen. Transportkanalen voor licht, water, planten, dieren, mensen.
Stadserf Rood|Noot verkent deze verbindingen graag samen met experts op gebied van duurzaamheid, monumenten, architectuur, stadsontwikkeling en agrarische innovatie.











