Tag Archives: multatuli

uit: minnebrieven van multatuli

Aan Tine

Lieve beste Tine, mijn Tine! Ik ben verliefd, en heb haast u dat te zeggen. Ik weet niet waar zij woont, maar mijn brief zal terecht komen, want Tine, ik heb haar geschreven. Nee, vlees voor kinderen behoeft niet alle dagen … de kinderen in ’t Burgerweeshuis zien er heerlijk uit, ondanks dat zij zelden vlees eten. En zij hebben niet eens een wei voor ’t huis, met bloemen en koeien er in, zoals onze kinderen.

Een idee! Ik hoop dat Fancy niet antwoordt. Dan heb ik een ongelukkige liefde, die ik beschrijven zal voor wat biefstuk. Heine deed dat ook. Hij leefde een rond jaar van de hartziekte die hem doodde.

Ik hoop dat ze niet antwoordt. Dag mijn Tine.

multatuli – minnebrieven (1861) – bij wijze van voorwoord

‘Koopt, Nederlanders, Christenen – ouderwetse en moderne – koopt, tekent in, strooit geld neer voor wat minneliedjes en wat geest!

Koopt, gy, die spoorwegen bouwt van gestolen geld, en tot betaling den bestolene bedwelmt met opium, Evangelie, en jenever! Koopt en betaalt, gy allen! Ik heb genoeg geleden om den toon te uiten, dien ge zo gaarne hoort! Gy hebt my genoeg belogen, gelasterd en gemarteld, om wat terug te eisen voor uw gemartel, voor uw laster en uw leugens!

En als gy dan tevreden zyt met de toonhoogte van den gil, dien ge me trapt uit de borst …
Zeg dan als gisteren, als eergisteren, als vroeger:
– Wat schrijft die man aardig! Vrindje, ik geef je zóveel voor ‘t vel, zóveel voor ‘t liedje! Zing nog wat! Schryf nog wat! Praat nog wat!

Publiek, ik veracht u met grote innigheid.’

Minnebrieven van Multatuli is een briefroman over een driehoeksverhouding; en bevat sprookjes en (Indische) politieke geschiedenissen. Twee jaar na Max Havelaar geschreven.