fjodr dostojevski

‘Jezelf overhoop schieten, daar kan ik wel in komen. Ik heb het me meer dan eens voorgesteld. Dan kwam er een gedachte bij me op die altijd weer nieuw leek: stel dat je een of andere schoftenstreek hebt uitgehaald, iets waarvoor je je moet schamen, iets waarmee je schande over jezelf uitroept en wat zo smerig… belachelijk dat je nog duizend jaar in de herinnering van de mensheid zult voortleven enkel en alleen om te worden bespuugd. En dan een dreun tegen je slaap en daarna niets meer. Wat kan de mensheid je dan nog schelen, al bespugen ze je duizend jaar. Heb ik geen gelijk?’

uit: Fjodr Dostojevski ‘Duivels’ (1872)